งานภาษาไทย,,:]]

posted on 27 Dec 2009 18:39 by pockiiz-love

ทุกข์ของชาวานา..^^

   เปิบข้าวทุกคราวคำ     จงสูจำเป็นอาจิณ

เหงื่อกูที่สูกิน                จึงก่อเกิดมาเป็นคน

   ข้าวนี้น่ะมีรส               ให้ชนชิมทุกชั้นชน

เบื้องหลังสิทุกข์ทน       และขมขื่นจนเขียวขาว

   จากแรงมาเป็นรวง       ระยะทางนั้นเหยียดยาว

จากรวงเป็นเม็ดพราว      ล้วนทุกข์ยากลำเค็ญเข็น

   เหงื่อหยดสักกี่หยาด    ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็น

ปูดโปนกี่เส้นเอ็น           จึงแปรรวงมาเปิบกิน

   น้ำเหงื่อที่เรื่อแดง        และน้ำแรงอันหลั่งริน

สายเลือดกูทั้งสิ้น          ที่สูซดกำซาบฟัน

 

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เรียนมาเมื่อปีที่แล้วเอง

#1 By Critical Zeed on 2009-12-27 19:04